Dubrovnik, grad Nabožićki

Dubrovnik, grad nabožićki je historijski roman u kome je ispripovijedana saga srednjovjekovne Bosne u njenom sutonu. Radnja počinje 1439. godine, za vrijeme vladavine kralja Stjepana Tvrtka II. Kotromanića, a završava se 1463. padom Bosne, pogubljenjem posljednjeg bosanskog kralja Stjepana Tomaševića Kotromanića i odlaskom kraljice Katarine iz Bosne. Starobosanski grad Dubrovnik zauzima centralno mjesto u romanu. Roman se završava slomom Bosne. O tome najbolje govori poglavlje o kralju Stjepanu koji je zajedno sa svojim stricem Radivojem uhvaćen prilikom bijega u Ključ i malo potom, pošto je po sultanovom nagovoru izdao naredbe da se i druga utvrđenja predaju, pogubljen u Jajcu. Dubrovnik, grad nabožićki je roman o neprolaznim vrlinama bosanskog čovjeka, uklesanim na stećku: rodoljublju, ponosu, plemenitosti i istrajnosti.