Pjesnik i pisac (rođen 1941. godine u selu Alaca, Kavak, Samsun). Majka mu je umrla kada je imao četiri godine, zbog čega je njegovo djetinjstvo bilo teško. Nakon završetka osnovne škole, naučio je i cijeli Kur'an napamet. Školovanje je nastavio u Merzifonu, a potom je došao u Istanbul, gdje je pohađao predavanja Abdurrahmana Gürsesa, Abdurrahmana Şerefa Güzelyazıcıja i Mahira İza. Zanimala ga je kaligrafija, pa je učio kod Hamida Aytaça. Proučavao je i kaligrafiju i svete spise. Nakon što je 1964. godine položio ispit, postao je imam džamije Osman Reis. Na toj dužnosti radio je 24 godine, nakon čega je otišao u penziju.

Njegovi članci, eseji i studije objavljivani su u brojnim časopisima i novinama, kao što su Yeni Asya (1965–1977) i İslâm (1965), u kojima je započeo svoju spisateljsku karijeru. Godine 1965. osvojio je prvo mjesto na pjesničkom takmičenju koje je organizovao časopis İslâm, dok je na drugim takmičenjima osvajao drugo i treće mjesto. Objavljeno je približno 40 njegovih knjiga, a napisao je i tri zbirke poezije koje nisu objavljene.

Djela

• Yunus Emre Hayatı ve Bütün Şiirleri (Yunus Emre – život i sve njegove pjesme, 1986)

• Anadolu Evliyaları (Ev­lije Anadolije, 1988)

• Güldeste ve Kıssadan Hisseler (Zbirka pjesama i pouke iz priča, 1990)

• Mukaddes Çile (Sveta patnja, 1990)

• Hicret ve Devlet Yönetimi (Hidžra i upravljanje državom, 1991)

• Gönül Erleri Evliyalar (Ljudi čistog srca i evlije, 1992)

• Hz. Muhammed (Muhammed, a. s., 1992)

• Onlar Nasıl Kuldu (Kakvi su oni bili Allahovi robovi?, 1993)

• İstanbul ve Anadolu Evliyaları II (Evlije Istanbula i Anadolije II, 1993)

• Hz. Hasan ve Hüseyin (Hasan i Husejn, r. a., 1994)

• Hz. Nuh (Nuh, a. s., 1994)

• Hz. İbrahim (Ibrahim, a. s., 1994)

• Hz. Adem (Adem, a. s., 1994)

• Seçme Dini Hikâyeler (Izabrane vjerske priče, 1999)

• Gönül Pınarı (Izvor srca, zbirka, 1999)

Također je priredio i nekoliko zbirki dova (molitvenika).