Vječnik

Roman Vječnik bosanskohercegovačkog prozaista Nedžada Ibrišimovića na osebujan i originalan, književni način tematizira upravo fenomen smrti kreiranjem literarnog prostora u kojem je moguće da glavni junak bude čovjek imun na umiranje. U središtu Ibrišimovićeve priče o čovjeku koji je vječnik nalazi se lik egipatskog pisara Nefretija, koji iz neobjašnjivih i racionalno neshvatljivih razloga ne može umrijeti. Kreirajući lik koji svojim romanesknim djelovanjem prkosi onome što je razumljivo ljudskom umu, naviklom racionalizirati i objašnjavati zbilju, Ibrišimović na posrednom nivou značenja prati sudbinu ličnosti čiji je život naizgled paradoksalan i nerazumljiv, a u filozofskom smislu sasvim zagonetan i neobjašnjiv. Očita, neprirodna i neshvatljiva dugovječnost misteriozna je i samom Nefretiju, koji će kroz cijeli tekst romana tragati za razlozima svog dugovječnog života, a njegova potraga neće biti samo alegorijsko-simboličke prirode, što bi roman odmah učinilo previše nalik eshatološko-teološkom traktatu, nego poprima sasvim realne, prostorno fiktivne obrise.